ديگر ، وضوى أو باطل است . ( مسأله 303 ) : اگر شك كند وضو گرفته يا نه ، بايد وضو بگيرد . ( مسأله 304 ) : كسى كه مىداند وضو گرفته وحدثى هم از أو سر زده - مانند اين كه بول كرده - اگر نداند كدام جلوتر بوده چنانچه پيش از نماز است بايد وضو بگيرد ; واگر بين نماز است بنابر احتياط واجب نماز را تمام كند وبا وضوى ديگرى اعاده نمايد ; واگر پس از نماز است واحتمال مىدهد هنگام شروع نماز توجه داشته ، نمازى كه خوانده صحيح است ، وبراي نمازهاى بعد بايد وضو بگيرد . ( مسأله 305 ) : اگر پس از وضو يا در بين آن يقين كند بعضي جاها را نشسته يا مسح نكرده است ، چنانچه رطوبت جاهائى كه پيش از آن است به جهت طول مدت خشك شده ، بايد دوباره وضو بگيرد ، واگر خشك نشده يا به جهت گرمى هوا ومانند آن خشك شده ، بايد جائى كه فراموش كرده وآنچه پس از آن است را بشويد يا مسح كند ، واگر در بين وضو در شستن يا مسح كردن جائى شك كند بايد همينطور عمل نمايد . ( مسأله 306 ) : اگر پس از نماز شك كند وضو گرفته يا نه ، چنانچه احتمال بدهد در حال شروع به نماز توجه به حالش داشته نمازش صحيح است ولى بايد براي نمازهاى بعد وضو بگيرد . ( مسأله 307 ) : اگر در بين نماز شك كند وضو گرفته يا نه ، احتياط واجب آن است كه نماز را تمام وبا وضوى جديد دوباره نماز بخواند . ( مسأله 308 ) : اگر پس از نماز بفهمد وضوى أو باطل شده ولى شك دارد كه پيش از نماز باطل شده يا پس از آن ، نمازى كه خوانده صحيح است . ( مسأله 309 ) : كسى كه بر اثر بيمارى بول أو قطره قطره مىريزد ، يا نمىتواند از بيرون آمدن مدفوع جلوگيرى كند ، چنانچه مىداند كه از أول وقت نماز تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن ونماز خواندن مهلت پيدا مىكند ، بايد نماز را در وقتي كه مهلت پيدا مىكند بخواند ، واگر مهلت أو به مقدار واجبات نماز است ، بايد در وقتي كه مهلت دارد تنها واجبات نماز را بجا آورد ومستحبات مانند